Zapotrzebowanie pokarmowe psa nigdy nie jest tak duże jak w okresie szczenięcym, dlatego tak ważne jest abyś wybrał dla swego psiaka jak najbardziej wartościową karmę, np. Eukanuba Puppy. Zapewni ona szczenięciu optymalne, pełnowartościowe i dobrze zbilansowane pożywienie w krytycznej fazie rozwoju. System trawienny Twojego młodego psa najlepiej toleruje białka i tłuszcze pochodzenia zwierzęcego. Zwróć uwagę na podane niżej zalecenia związane z karmieniem szczenięcia:

• Szanuj sferę prywatności Twego psa. Nie przeszkadzaj mu w czasie jedzenia.
• Miski przeznaczone na karmę i wodę powinny być ustawione w cichym, spokojnym miejscu.
• Używaj miski, której Twój pies nie może z łatwością przewrócić. Stosuj się do zaleceń podanych na opakowaniu karmy.
• Bądź jednak elastyczny. Pamiętaj, że zapotrzebowania każdego psa są inne. Zależą one od wieku, temperamentu, warunków życia i stopnia aktywności. Podane na opakowaniu ilości są wartościami średnimi.

Eukanuba Puppy i Junior zostały opracowane specjalnie dla szczeniąt w ich pierwszych miesiącach życiu. Oba rodzaje karmy zawierają najwyższej jakości produkty zestawione w odpowiednich proporcjach. Forma i wielkość granulek ułatwia Twemu psu jedzenie. Ponieważ Eukanuba jest doskonale strawna, Twoje szczenię przyswaja więcej zjedzonej karmy. Oznacza to, że będzie zdrowsze, a równocześnie jego stolec będzie mniejszy i bardziej związany.

Przy karmieniu psów ras małych i średnich zaleca się metodę porcji dziennej. Rano pies otrzymuje w miseczce dzienną porcję karmy, którą zjada w wybranym przez siebie rytmie w ciągu całego dnia.

Psom ras większych dzielimy dzienną dawkę karmy na kilka porcji, które szczenię otrzymuje o określonych porach dnia. W ciągu 6-ciu pierwszych miesięcy życia szczenię otrzymuje trzy dawki dziennie: 1/3 rano, 1/3 po południu i 1/3 wieczorem. Od siódmego miesiąca 1/2 karmy rano, 1/2 po południu.

Możesz podawać psu zawsze ten sam rodzaj karmy, nie karm nigdy psa tym, co jedzą ludzie. Wbrew pokutującemu jeszcze przekonaniu, psu nie "znudzi się" jego pokarm. Ciągłe urozmaicanie pożywienia jest potrzebą ludzi, nie psów. Jeżeli będziemy swojemu psu stale urozmaicać jedzenie, to doprowadzimy do zachwiania bilansu pokarmowego z wszystkimi tego konsekwencjami. Twój pies potrzebuje przede wszystkim doskonałej, pełnowartościowej, idealnie zbilansowanej karmy, do której przyzwyczaja się jego organizm.

Niezależnie od wielkości i rasy, każdy pies musi mieć nieograniczony dostęp do świeżej wody.

Zęby stałe wyrastają szczeniętom w okresie między 3 a 6 miesiącem życia. W tym okresie szczenię potrzebuje czegoś do żucia i gryzienia. Nie jest przy tym wybredne i nie rozumie, że wybierając Twoje najlepsze buty lub nogę antycznej kanapy, dokonało niewłaściwego wyboru. Aby uniknąć większych szkód powinieneś zapewnić swojemu ulubieńcowi odpowiednie, nie dające się łatwo zjeść, gryzaki: laną piłkę z bardzo twardej gumy (na tyle dużą aby szczenię nie mogło jej połknąć ani zadławić się nią) lub sprężystą gumową kość. Jeśli dasz szczenięciu (co jest bardzo częstą praktyką) stary but, będzie ono sięgało po wszystkie buty aby zaspokoić potrzebę gryzienia. Nie dawaj nigdy szczenięciu małych, połamanych lub pociętych kości. Kawałek kości lub kostna drzazga mogą łatwo uszkodzić jamę ustną szczenięcia lub przy próbie połknięcia doprowadzić do zadławienia.

Twój pupil będzie interesował się przeznaczonymi dla niego zabawkami tym bardziej, im bardziej będziesz się z nim nimi bawił. Podaj mu zabawkę w momencie kiedy zaczyna gryźć przedmiot "zakazany". Po wypowiedzianym surowym głosem "fe" skieruj jego uwagę na zabawkę. Jeśli zajmie się nią pochwal go za dobre zachowanie.

Usuń z bezpośredniego otoczenia szczeniaka przedmioty, które nie są dla niego przeznaczone. Zwróć szczególną uwagę aby środki czystości, rozpuszczalniki, chemikalia i inne szkodliwe substancje znalazły się w dobrze zamkniętym, niedostępnym dla Twojego pupila miejscu.

Twoje najlepsze buty, będą mniej narażone na niebezpieczeństwo, jeśli mały domownik będzie miał własne"gryzaki"

Naukę zachowania czystości rozpocznij od razu. Stałe pory posiłków i częste spacery są pierwszymi krokami w tym kierunku. Jeśli będziesz żywił szczenię pierwszorzędną karmą opartą na białkach pochodzenia zwierzęcego, taką jak Eukanuba Puppy lub Eukanuba Junior, możesz być pewien, że nauka czystości nie będzie trwała zbyt długo, odpadną bowiem problemy z zaburzeniami przewodu pokarmowego na tle żywieniowym. Stosuj się do zaleceń dotyczących żywienia Twojego psa. Jest ważne, aby szczenię rosło, powoli, ponieważ zbyt gwałtowny wzrost może doprowadzić do powstania wad kośćca. Jeśli szczenię biega w kółko, siedzi lub piszczy przy drzwiach, patrzy na Ciebie znacząco upartym spojrzeniem nieco przestraszonych oczu, znaczy to, że jest najwyższy czas, aby szczenię wyprowadzić na dwór. Kiedy szczenię załatwi swoją potrzebę, pochwal je spokojnie i przynieś (lub przyprowadź) do domu. Niebawem piesek skojarzy hasło "spacer" z późniejszą pochwałą.

• Po raz pierwszy rano, wkrótce po wschodzie słońca.
• Natychmiast po przebudzeniu się szczenięcia.
• Po powrocie do domu, jeśli szczenię zostało samo.
• Natychmiast po jedzeniu.
• Ostatni raz wieczorem zanim szczenię pójdzie spać.
• Jeśli tylko szczenię spojrzy na Ciebie znacząco.

Oczywiście będą zdarzały się "wypadki". Jeśli taki "wypadek" odkryjesz, nie krzycz na pieska, nie bij go ani nie wsadzaj mu nosa w odchody. Ze strachu będzie okazywał skruchę, lecz jest zbyt młody by skojarzyć "wypadek" z karą. Postaraj się przyłapać go na "gorącym uczynku", wyprowadź go jak najszybciej na dwór, aby mógł załatwić się do końca. Jeśli to zrobi, pochwal go. Do sprzątnięcia miejsca "wypadku" nie używaj środków zawierających amoniak. Amoniak oraz mocz mają bardzo podobny skład chemiczny. Po posprzątaniu należy trzymać "winowajcę" z dala od "miejsca przestępstwa", świeże bowiem ślady prowokują go do następnych "występków".

Pomimo zachowania środków ostrożności może się zdarzyć, że Twoje szczenię, ale również i dorosły pies wiedziony chęcią poznania, oddali się zbytnio i popadnie w tarapaty. Ponieważ wypadek może zdarzyć się zawsze, przygotuj się jak najlepiej, zapoznając się z zasadami udzielania pierwszej pomocy.

Przypadki udaru słonecznego zdarzają się najczęściej wtedy, gdy pies zostaje zamknięty w samochodzie w czasie gorących dni. Objawy udaru słonecznego to: ziajanie, przyspieszony puls, bardzo silny ślinotok, zaczerwienione oczy i dziąsła, podwyższona temperatura oraz, w przypadkach ekstremalnych, wymioty. Jeśli stwierdzimy wyraźne symptomy udaru słonecznego u psa, musimy doprowadzić jak najszybciej do oziębienia jego organizmu. Istotne by zdążyć zanim pies straci przytomność. Zwierzę należy umieścić w chłodnej kąpieli, ewentualnie polewać wężem ogrodowym. Jeśli zabiegi nie dadzą rezultatu konieczna jest wizyta u lekarza weterynarii.

Większość przypadków zatruć u psów zdarza się z powodu niedostatecznego zabezpieczenia przed nim środków ochrony roślin, środków odkażajšcych, trutek na gryzonie lub leków przeznaczonych dla ludzi. Jeśli ustalisz, że Twój pies uległ zatruciu, należy jak najszybciej zawieźć go do lekarza weterynarii zabierając ze sobą przypuszczalną truciznę. Lekarz weterynarii szybciej dobierze właściwą odtrutkę, wiedząc dokładnie co było przyczyną zatrucia. Jeśli istnieje podejrzenie zatrucia (powtarzające się wymioty są jednym z symptomów) należy bezzwłocznie zawieźć psa do lekarza. Wywołanie wymiotów u psa ma sens tylko wtedy, gdy nastąpi natychmiast po połknięciu trutki. Aby spowodować u psa wymioty należy zmusić go do wypicia wody utlenionej lub specjalnego syropu. W przypadku trucizn żrących nigdy nie wolno wywoływać wymiotów. Jeśli nie masz w tej sprawie pewności zadzwoń do lekarza weterynarii.

Większość psów pływa bardzo chętnie, a przedstawiciele wielu ras są doskonałymi pływakami. Ale nawet najlepsi z nich zmęczą się, próbując wydostać się z basenu lub walcząc z silnym prądem. Często zdarza się, że szczenię wpada do sadzawki i nie potrafi się z niej wydostać. Jeśli znajdziesz swojego małego przyjaciela nieprzytomnego w wodzie, musisz go stamtąd natychmiast wyciągnąć, po czym trzymać za tylne nogi wiszącego głową w dół, tak aby oczyścić płuca z wody. Następnie należy położyć psa na boku oraz wyciągnąć mu język z pyska, aby mógł swobodnie oddychać. Uciskaj dość mocno i rytmicznie okolice serca (serce znajduje się pod żebrami), aż pies zacznie sam oddychać. Uważaj by nie połamać mu żeber. Można również zastosować oddychanie usta-nos. Odchyl głowę psa do tyłu i trzymając rękami jego zamknięty pysk wdmuchuj ustami powietrze do jego nosa.

Potrącony przez samochód pies znajduje się w szoku. Prawdopodobnie doznał obrażeń zarówno zewnętrznych jak i wewnętrznych. Przygotowując zwierzę do transportu załóż mu przede wszystkim opaskę na pysk. Będący w szoku, obolały pies może ugryźć przy najdelikatniejszej nawet próbie przeniesienia go. Jeżeli pies krwawi z ran należy założyć mu opaski uciskowe tamujące krwawienie. Zranione kończyny powinny zostać unieruchomione w łupkach tak, aby były chronione w czasie transportu. Po wstępnym opatrzeniu psa na miejscu wypadku należy zawieźć go do lekarza weterynarii, unikając wstrząsów w czasie transportu. Koc, kurtka lub pokrowiec zdjęty z siedzenia samochodu, trzymane przez dwie osoby za rogi, spełnią doskonale rolę prowizorycznych noszy, niezbędnych do przeniesienia psa. Ze zranionym zwierzęciem postępuj delikatnie lecz stanowczo, ponieważ próba ucieczki może jeszcze pogorszyć jego stan. Jeśli pies jest przytomny przemawiaj do niego uspokajająco. Weź pasek materiału, bandaż, sznurek lub cokolwiek mogącego pełnić tą rolą. Opleć nim pysk psa przeplatając końce na grzbiecie nosa. Następnie zawiąż węzeł pod brodą psa. Końce opaski przesuń pod uszami psa i zawiąż jeszcze jeden węzeł na karku.